Misja pisma

Pismo poświęcone jest duchowości ignacjańskiej. Jego misją jest rozpalanie miłości do Boga oraz wzbudzenie pragnienia lepszego Mu służenia.

MANREZA:

  • jest drogą, którą idący zbliża się do Boga
  • wspiera rozwój życia duchowego
  • rozpala pragnienie życia bardziej zgodnego z wolą Bożą
  • pomaga nawiązywać przyjacielską relację z Bogiem
  • pomaga w dostrzeganiu, jak Bóg jest obecny w życiu, oraz jakie są  zagrożenia i przeszkody duchowe.
 

Czasopismo pozwala czytelnikowi głębiej poznać duchowość ignacjańską:

  • przybliża czytelnikowi postać św. Ignacego Loyoli i jego duchowość
  • uczy, w jaki sposób żyć duchowością ignacjańską na co dzień
  • uczy rozeznawania duchowego
 
MANREZA to nazwa miejscowości w Hiszpanii, w której Ignacy Loyola zatrzymał się w drodze do Ziemi Świętej i pozostał przez prawie rok. Tam powstały Ćwiczenia duchowe, tam Ignacy otrzymał dzięki łasce Bożej wiele przeżyć mistycznych i wiele objawień, które ukształtowały jego duchowość. W Manrezie posługiwał ubogim i chorym i tam zrodziło się w nim pragnienie pomagania duszom. Pragnienie to stało się kamieniem węgielnym jego misji, a następnie misji całego Towarzystwa Jezusowego, które formalnie zostało zatwierdzone przez papieża Pawła III w 1540 r. 
 
Wydawcą MANREZY jest Wydawnictwo RHETOS, którego właścicielem jest prowincja Wielkopolsko-Mazowiecka Towarzystwa Jezusowego (Jezuici).

Walka duchowa

Myli się ten, kto uważa, że ostateczna walka duchów o świat i człowieka rozegra się na niebie. Wszyscy zaś, zadzierając głowy do góry z ciekawości, będą mogli być postronnymi obserwatorami ścierających się dwóch obozów mocy. Przegapiliśmy tę walkę. Św. Jan wspomina o niej w Apokalipsie: „I nastąpiła walka na niebie: Michał i jego aniołowie mieli walczyć ze Smokiem. I wystąpił do walki Smok i jego aniołowie, ale nie przemógł, i już się miejsce dla nich w niebie nie znalazło. I został strącony wielki Smok, Wąż starodawny, który się zwie diabeł i szatan, zwodzący całą zamieszkałą ziemię, został strącony na ziemię, a z nim strąceni zostali jego aniołowie” (Ap 12,7-9). Walki nie widzieliśmy, ale znamy jej wynik. Archanioł Michał wraz z aniołami wiernymi Bogu zwyciężyli Smoka i jego zastępy zbuntowanych aniołów. Niestety, nie jest to koniec historii o walce dwóch obozów istot duchowych. Wąż starodawny i jego aniołowie zostali strąceni na ziemię, gdzie kontynuują swoje zadanie: zwodzą człowieka.

Jeżeli chcesz być świadkiem walki istot duchowych, nie zadzieraj głowy w górę. Walka duchów nie toczy się na niebie. Zajrzyj do swego serca – tam jest ich pole walki. To w twoim sercu i w myślach toczy się spór dobra ze złem. Nikt nie może być jedynie postronnym świadkiem tej walki, ale sam w niej bierze udział. Nikt nie jest tylko pionkiem na szachownicy, którego bezwiednie przestawiają gracze. W walce tej istotną rolę odgrywa twoja wolność, która przynależy godności osoby ludzkiej. Człowiek w każdej sytuacji posiada wewnętrzną wolność, która uzdalnia go do swobody myślenia, do podejmowania wyborów i decydowania o własnym postępowaniu – jak zauważa Viktor Frankl, psychoanalityk i więzień obozów koncentracyjnych – gdyż nie jest jedynie produktem uwarunkowań biologicznych, psychicznych czy społecznych. Człowiek nie jest też skazany na bezwzględność jakiegoś fatum, któremu odpowiada myślenie mitologiczne, niereligijne, a na które to powołują się ci, którzy uciekają od osobistej odpowiedzialności za to, co wydarza się w ich życiu.

Wreszcie okazuje się, że człowiek nie jest bezradny nawet względem działalności duchów – choć przewyższają go pod każdym względem, to mimo wszystko nie mogą za niego wybierać. Ktoś może przywołać przypadki opętań, które wskazują na totalną bezsilność opętanego. No tak, ale na początku każdego opętania jest człowiek, który wybiera w wolności to, co nie pochodzi od Boga, ktoś, kto dobrowolnie otwiera się na moce duchowe, które nie mają swojego źródła w Zmartwychwstałym. I znów wracamy do tematu dwóch światów duchowych, które są w całkowitej sprzeczności, ale też spotykają się w sercach i umysłach wszystkich ludzi. Nikt nie jest pozbawiony wpływu ducha dobrego i ducha złego, a zarazem nikt nie traci własnej autonomii na rzecz jednej ze stron (jednocześnie nie istnieje też taka autonomia, by nie podlegała wpływom z zewnątrz).

W bieżącym numerze Manrezy przyjrzymy się wczesnemu duchowemu doświadczeniu Ignacego Loyoli – doświadczeniu odczuwania działań różnych duchów na jego myśli i pragnienia. Tym numerem rozpoczynamy Rok Ignacjański z okazji 500-lecia nawrócenia św. Ignacego. Od bieżącego numeru pisma w pewien sposób będziemy towarzyszyć mu na drodze nawrócenia, partycypując w tym doświadczeniu przez coraz głębsze wchodzenie w doświadczenie rozeznawania duchowego. Proponowane ćwiczenia duchowe zamieszczone po artykułach mają na celu pomóc w lepszym odczuciu, poznaniu i wreszcie rozróżnieniu duchów, które działają w nas samych.

 

Marek Kruszyński SJ

W numerze

MANREZA 1/2021 (5)
Spis treści:

 

WALKA DUCHOWA / MAREK KRUSZYŃSKI SJ


IÑIGO DE LOYOLA. NARODZINY LEGENDY / MAREK KRUSZYŃSKI SJ
Artykuł opowiada o rodzinnych korzeniach i młodzieńczych latach Ignacego Loyoli. Autor próbuje znaleźć w naturze Ignacego elementy, dzięki którym – z udziałem łaski – stał się on liderem wśród pierwszych towarzyszy, założycielem zakonu i świętym.

 

DOŚWIADCZENIA WEWNĘTRZNE IGNACEGO, CZYLI POCZĄTEK DROGI / ZBIGNIEW LECZKOWSKI SJ
Rekonwalescencja na zamku w Loyoli przemieniła Ignacego i rozpoczęła nowy etap w jego życiu. Spotkanie z Bogiem dokonało się na płaszczyźnie jego ludzkich doświadczeń, przez które Ignacy odczytywał obecność i prowadzenie Boga.

 

W POSZUKIWANIU DUCHOWEGO JA / ROBERT GRZYWACZ SJ
Duchowe Ja posiada ścisłą łączność z wartościami, przejawia się w zdolności do rozpoznawania ich prawdziwego znaczenia. Nie lekceważąc przy tym siły „zewnętrznego człowieka”, duchowe Ja nieustannie wzmacnia „człowieka wewnętrznego”. W jakich warunkach się to dokonuje?

 

ROZPOZNAWANIE DUCHÓW A ROZEZNAWANIE WOLI BOŻEJ / RYSZARD WTOREK SJ
Uczeń dążący ku pełni życia drogą wyznaczoną śladami Jezusa musi liczyć się z pojawianiem się trudności i przeciwności. Ich źródłem jest zły duch, który oddziałuje na rozum wierzącego jako „diabeł” – kłamca.

 

DZIAŁANIE DUCHÓW. REGUŁY ROZEZNAWANIA DUCHOWEGO / TOMASZ OLENIACZ SJ
Każdy człowiek wierzący, jeśli na serio podchodzi do swojej wiary, zdaje sobie sprawę z kilku rzeczy. Najpierw z tego, że nie można być prawdziwie osobą wierzącą, jeśli nie dba się o swoje życie duchowe. Jest także świadomy, że życie to nieustanna wędrówka do Boga, na której obowiązują swoiste prawa i zasady. Tradycja chrześcijańska nazywa je „regułami rozeznawania duchowego”.

 

ROZRÓŻNIANIE DUCHÓW / TADEUSZ KOTLEWSKI SJ
Rozróżnianie duchów związane jest z umiejętnością odczytywania poruszeń, świateł, upodobań i skłonności, które dobre i złe duchy powodują we wnętrzu człowieka.

 

PORUSZENIA WEWNĘTRZNE / KRZYSZTOF DYREK SJ
Problematyka poruszeń wewnętrznych jest bardzo ważna w procesie rozeznania i wyboru. Lecz wpierw trzeba się upewnić, czy dane poruszenie jest spowodowane działaniem ducha, czy raczej wynikiem naturalnej skłonności człowieka.

 

TRZY RODZAJE MYŚLI. CZY MOJE MYŚLI SĄ NAPRAWDĘ MOJE? / TADEUSZ DROZDOWICZ SJ
Myśli towarzyszą nam nieustannie, lecz rzadko kiedy uświadamiamy sobie ich wpływ na nas. Artykuł podejmuje próbę rozświetlenia niejasności związanych z pojmowaniem roli czynnika ludzkiego w rozeznawaniu: czy to, co moje, wewnętrzne i autonomiczne, może mi szkodzić.

 

CO MI DAJE SIŁĘ DUCHA? / WOJCIECH KOWALSKI SJ
Posiadamy swoje przyzwyczajenia, nawyki i tęsknoty, by żyć twórczo, lecz rzadko dostrzegamy działanie Boga w codzienności, który do twórczego życia inspiruje. Artykuł jest próbą ujęcia w paru punktach duchowego życia w codzienności, po to, by lepiej się rozwijać.

 

DROGA MODLITWY: POZNAĆ, POKOCHAĆ, NAŚLADOWAĆ / PAWEŁ SZPYRKA SJ
Podejmując refleksję nad osobistą modlitwą, warto się jej przyjrzeć w kontekście trzech dróg: od recytacji do relacji, od rozumu do serca, od pragnienia do działania.

Szukać i znajdować Boga

Duchowość ignacjańską można scharakteryzować w skrócie jako szukanie i odnajdywanie Boga we wszystkich rzeczach. Artykuł pokazuje, w jaki sposób rozumiał i praktykował tę rzeczywistość św. Ignacy Loyola.

 

Pobierz cały artykuł o. Stanisława Biela SJ z ćwiczeniem.

Czas uporządkować swoje serce

Święty Ignacy w „Ćwiczeniach duchowych” uczy nas szukania i pełnienia woli Bożej. Bez porządkowania naszych uczuć i przywiązań ciągle możemy szukać raczej siebie, nawet w pobożnych sprawach.


Pobierz cały artykuł o. Marcina Pietrasiny SJ z ćwiczeniem.